پیامبر اكرم صلی الله علیه وآله می فرماید:

اعوذ بك من علمِ لا ینفع و قلبِ لا یخشع و نفسِ لا تسبع

علوم از نظر نفع و ضرر به چند دسته تقسیم می شود:

1. علومی كه عمر بیهوده برای آنها صرف می شود و فرمایش پیامبر صلی الله علیه وآله و امام هفتم علیه السلام است : لا یضرّ من جهله و لا ینفع من علمه (مثلاً تاریخ اقوام جاهلی كه هیچ نكته آموزنده ای ندارد)

2. علوم نافع

3. علوم ضرردار (علوم الحادی نه تنها نافع نیستند ضرر هم دارند)

كسی كه علم را برای مقامهای دنیا جلب توجه مردم برخورداری از زرق و برق دنیا بیاموزد و بكار برد خود را ارزان فروخته او عالم هست اما عاقل نیست.

امیرالمؤمنین در خطبه 193 همام در وصف متقیان می فرماید:

(( وقفوا اسماعهم علی العلم النافع لهم )) (شنوائیشان بر علم نافع برای آنها وقف شد( هیچ چیز دیگر نمی شنوند ) بجز دیگری گوش نمی دهند فقط سامعه تنها نیست همه اعضا همینطور است.

همچنین آیات17-18 سوره زمر، آیه 10 سوره ملك بیانگر این مطلب هستند.

پس علم اخلاق درباره علوم اظهار نظر می كند و می گوید: فراگیری علوم توحیدی نافع است توحید برای نفس خیر و شرك برای آن شر است.

توجه شود: مسئله توحید و شرك جزء جهان بینی و مسائل الهی است ولی مسئله پذیرش توحید با شرك را علم اخلاق به عهده دارد.




برچسب ها :
علم اخلاق ,  علوم نافع ,  علوم ضرر دار ,  خطبه همام امیر المومنین(ع) ,