بسم الله الرحمن الرحیم



از امیرالمؤمنین على (علیه السلام) درباره حكمت هاى سجده پرسیدند، 
حضرت فرمود: 

سجده اوّل،

یعنى آنكه در ابتدا خاك بودم و چون سر از سجده برمى دارى یعنى از خاك به دنیا آمدم.

 سجده دوم

یعنى دوباره به خاك بازم ىگردم و سر برداشتن از آن، یعنى در قیامت از قبر برمى خیزم و 

محشورمى شوم

( بحار، ج ٨٥ ، ص ١٣٩)

امام صادق (علیه السلام) مى فرمایند:

چون سجده براى خداست پس نباید بر خوردنى ها و

پوشیدنى ها که مورد توجه اهل دنیاست، سجده کرد.

 سجده باید انسان را متوجه خدا سازد نه 
شكم و لباس و مادّیات

 ( الفقیه، ج ١، ص ٢٧٢)

در حدیث می خوانیم :

 دلیل سجده سهو براى هرکم و زیادى سهو و یاکلام و قیام و قعود نابجا، آن

است که ابلیس تو را گرفتار حوا س پرتى کرد و در نماز تو خللى ایجاد نمود،

 پس تو بعد از نماز دو 
سجده بجاى آور تا بینى او به خاك مالیده شود 

و بداند هر لغزشى ایجاد کند تو دوباره در برابر خداوند به سجده میافتى.

( وافى، ج ٨، ص ٩٩٢)

حضرت علی (علیه السلام) فرمودند:

 ظاهر سجده، صورت گذاردن بر خاك از روى اخلاص وخشوع

است، اما باطن آن دل کندن از همه امور فانى و دل بستن به سراى باقى ورهایى از تكبر، 

تعصّب و تمام وابستگی هاى دنیوى است

( مستدرك وسائل، ج ٤، ص ٤٨٤)

از کتاب تفسیر نماز حجت الاسلام قرائتی



برچسب ها :
امام علی ,  سجده ,  خوردنیها ,  حدیث ,  حکمت , 

موضوع :
پیامی از بهترین ها ,